Gdy w pracy spedzasz pol doby

Psychiczne uzależnienie, które wiąże się z obsesyjnym zaangażowaniem w pracę, którą wykonujemy kosztem nie tylko czasu spędzanego z rodziną, czy wykonywania innych prac domowych lub relaksu, ale w skrajnych przypadkach, również kosztem snu.

sage symfonia e box

Osoby uzależnione wcale nie odczuwają komfortu zajmując się pracą – wiąże się to z ciągłym stresem i obawą o utratę stanowiska. Często osoby uzależnione wydają pieniądze, których nie mają, żyją ponad stan oraz sięgają po dopalacze, które mają pomóc im w wykonywaniu dłużej i efektywniejszej pracy, tj. amfetaminę, kokainę. Uzależniony nie potrafi odczuwać satysfakcji z wykonywanej pracy, dąży do perfekcjonizmu, którego wytycznych sam nie potrafi określić. Często wiąże się to z potrzebą akceptacji.

Czas, który nie jest spędzony na pracy, często jest określany jako stracony. Osoby te nawet w dni wolne od pracy, cały czas o niej myślą i zastanawiają się jak ulepszyć swoją sytuację w firmie i co będzie się działo, gdy wrócą z urlopu.

Pracoholizm to przede wszystkim wywiad z pacjentem, ale również z osobami bliskimi – to najczęściej one zauważają problem i są największą ofiarą uzależnienia. Początkiem leczenia jest ustanowienie planu dnia, harmonogramu tygodnia, którego należy się ściśle trzymać – podziału, który zostanie stworzony, żeby ograniczyć czas spędzany na pracy, a wprowadzić więcej czasu spędzanego z rodziną, na odpoczynku. Kolejnym krokiem jest uświadomienie pacjentowi i nauczenie go realizacji priorytetów, samodzielnych decyzji, który wybór jest ważniejszy, a co należy zostawić na później. Tak jak w przypadku innych uzależnień, po zakończeniu wstępnej fazy leczenia, po zrealizowaniu 12 kroków, należy regularnie uczęszczać na terapię. W Polsce istnieją grupy Anonimowych Pracoholików, których zebrania opierają się na wspieraniu siebie w wytrwałości. Dla osiągnięcia lepszych efektów, leczenie powinno obejmować również osoby współuzależnione.